Over VouwPlezier
Ontdek het verhaal achter Vouwplezier en hoe ik door middel van origami inspiratie en verbinding creëer.
Een jeugd vol eenzaamheid
Voordat ik mijn verhaal vertel, wil ik eerst iets belangrijks zeggen: ik heb liefdevolle ouders. Al mijn hele leven staan zij onvoorwaardelijk achter mij. Door alle mooie én moeilijke momenten heen zijn zij mijn steun en toeverlaat geweest.
Toch begon mijn eigen strijd al op jonge leeftijd. Op de basisschool werd ik jarenlang gepest. Bijna iedere dag kreeg ik vervelende bijnamen naar mijn hoofd en een vaste groep klasgenoten maakte mij het leven moeilijk. Ik voelde me anders dan de rest, zonder precies te begrijpen waarom.
Pas jaren later bleek dat ik ADHD en autisme heb. In het verleden ben ik getest, en is er destijds een foute diagnose gesteld. Omdat niemand wist wat er werkelijk speelde, werd ik vaak niet begrepen. Dat maakte de eenzaamheid alleen maar groter.
Mijn trommellessen waren de enige plek waar ik mijn emoties kwijt kon. Daar kon ik mijn frustratie eruit slaan en even vergeten hoe alleen ik mij voelde. Tegelijkertijd kreeg ik interesse in origami vouwen doordat ik bij restaurants gevouwen servetten zag en begon uit te zoeken hoe ik dit kon namaken. Dit gaf mij rust en een leuke bezigheid ondanks mijn eenzaamheid.
Want wat verlangde ik ernaar om gewoon mee te doen. Om samen te lachen, samen te spelen en erbij te horen. Maar het voelde alsof ik gevangen zat tussen de pijn van de pesterijen en het verlangen om gewoon mezelf te mogen zijn. Die strijd droeg ik iedere dag met mij mee.
Een keerpunt
De pesterijen stopten niet toen ik ouder werd. Ook op de middelbare school, het mbo en zelfs tijdens mijn hbo-opleiding bleef ik ermee te maken krijgen. Jarenlang stapelde de pijn zich op.
Toen ik uiteindelijk de juiste diagnose ADHD en autisme kreeg, leek het alsof een dam doorbrak. Ineens kwamen alle herinneringen aan de pesterijen, de afwijzing en de eenzaamheid met volle kracht terug. Ik wist niet meer hoe ik verder moest.
Ik liep naar het water, ging op een bankje zitten en schreeuwde het uit naar God. "Help mij! Neem deze pijn weg, want ik trek het niet meer!" Daarna kon ik alleen nog maar huilen.
Precies op dat moment kwam er een vrouw langs. Ze sprak mij rustig aan en vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde haar alles: mijn verleden, de misdiagnoses en de pijn die ik al die jaren had meegedragen. Ze luisterde. Zonder oordeel. Ze zag mij op mijn meest kwetsbare moment en bleef bij mij.
Ik geloof dat God haar op dat moment op mijn pad heeft gebracht. Die ontmoeting werd een keerpunt in mijn leven. Vanaf die dag begon langzaam mijn herstel. Ik beloofde God dat ik voor Hem wilde leven en Zijn liefde wilde doorgeven aan anderen, juist aan mensen die zich ongezien of alleen voelen.
Van pijn naar VouwPlezier
In 2024 stond ik opnieuw op een kruispunt. Na mijn helaas niet afgeronde hbo-opleiding Bedrijfseconomie zocht ik naar administratief werk, maar ondanks alle inspanningen lukte het niet om een baan te vinden.
Juist in die periode kwam een oude passie weer tot leven: origami.
Tijdens een zendingsreis naar Madagaskar kreeg ik de kans om drie origamiworkshops te geven op een christelijke basisschool in Antananarivo. Wat begon als een eenvoudige activiteit, groeide uit tot iets veel groters. Ik zag blije gezichten, verwondering en verbinding ontstaan. Daar besefte ik dat origami veel meer is dan papier vouwen. Het brengt mensen samen.
Toen dacht ik: waarom zou ik dit niet ook in Nederland doen? Zo ontstond in november 2024 VouwPlezier. Met VouwPlezier wil ik meer doen dan alleen workshops geven. Ik wil een plek creëren waar iedereen zich welkom voelt. Waar je fouten mag maken, waar je geholpen wordt en waar je mag ontdekken dat je ertoe doet.
Of je nu beginner bent of al jaren origami vouwt, we gaan samen aan de slag. We maken springende kikkers, vliegende kraanvogels en de meest kleurrijke walvissen, maar bovenal bouwen we aan iets wat veel waardevoller is: een plek waar mensen zich gezien, gehoord en geliefd voelen.
Dat is mijn droom. Een wereld waarin niemand zich buitengesloten hoeft te voelen. En met VouwPlezier mag ik daar, workshop voor workshop, elke dag een klein stukje aan bijdragen!
"De workshops van Vouwplezier zijn meer dan alleen vouwen; ze zijn een bron van inspiratie en verbinding. Ik ging naar huis met een prachtig kunstwerk en een hernieuwd gevoel van eigenwaarde."
Een blije deelnemer uit Leeuwarden